Er ligt een wegwerpcamera onder in de keukenla van mijn ouders. Er staan nog acht ongebruikte foto’s op. De houdbaarheidsdatum op de zijkant is uit 2007.
Elke keer als ik langs de afhaalmenu’s graaf en hem weer vind, denk ik hetzelfde nutteloze kleine ding: Ooit moet ik dit rolletje afmaken. En dan doe ik het niet, omdat geen enkele fotolab meer zomaar 35mm aanneemt, en omdat het moment dat die camera had moeten vastleggen — het vrijgezellenfeest van een vriend, een wandeltocht, een nichtje dat nu vierentwintig is — allang voorbij is.
Die camera is de reden dat 21Pix bestaat.
Wat wegwerpcamera’s eigenlijk voor ons deden
Telefoons vervingen camera’s, en daarna vervingen ze zichzelf. De camera in je broekzak rasteriseert tegenwoordig honderd beelden per seconde, componeert automatisch, maakt automatisch mooier, deelt automatisch. Hij doet ongelooflijk veel werk om te zorgen dat geen enkele foto ooit mislukt.
Technisch gezien is dat wonderbaarlijk. Het is ook de reden waarom niemand nog foto’s heeft.
Wegwerpcamera’s deden precies het tegenovergestelde. Ze hadden:
- Een plastic lens die scherp was in het midden en zacht aan de randen.
- Een vaste sluitertijd van ongeveer 1/100s, waardoor je in weinig licht wiebelig werd.
- ISO 800 film, wat de verkeerde keuze is voor een zonnige dag en de verkeerde keuze voor een donkere kamer — maar op de een of andere manier altijd de juiste keuze voor een herinnering.
- Een ingebouwde flitser met één stand (aan) en één stemming (overbelicht).
- 27 foto’s als je geluk had. Vaak 24. Wij kozen 21.
Geen van die dingen is goede techniek. Allemaal zijn ze geweldige fotografie.
Je kon niet vooraf kijken. Je kon niet wissen. Je kon niet bijsnijden. Je kon ook niet weten of de foto gelukt was. Dus je maakte hem, je stopte met erover nadenken, en je ging verder met wat er vóór je gebeurde — want dat was vermoedelijk waarom je in de eerste plaats een camera had meegenomen.
Wat we hebben weggehaald
Toen we begonnen met het bouwen van 21Pix maakten we een lijst van elke functie die een moderne camera-app heeft, en streepten we bijna alles door.
We haalden previews weg. We haalden het live histogram weg. We haalden elk filter weg dat je kunt bekijken vóór je de foto maakt. We haalden de mogelijkheid weg om een opname na het maken te verwijderen. We haalden de burstmodus weg, de nachtmodus, de portretmodus, de panorama, de timer, het raster en de waterpas. We haalden de zoom weg.
Daarna haalden we de filmrol weg. Je telefoon ziet geen enkele van deze foto’s ooit als bestand. Hij kan ze niet importeren, delen of back-uppen. Ze zijn nog niet van jou — ze zitten verzegeld in een digitaal filmkokertje dat ontwikkeld moet worden voordat iemand naar binnen kan kijken.
We voegden een kleine zoeker toe waar je fysiek doorheen moet kijken. We voegden een mechanisch sluitergeluid toe en een echt klein camera-schokje bij het vastleggen, omdat je lijf nog weet hoe film voelde, zelfs als je hoofd dat niet meer doet.
En daarna stuurden we de foto’s naar een plek waar je telefoon niet kan komen: in een envelop, op echt fotopapier, door een echte postbezorger op je deurmat gelegd.
Wat we hebben gehouden
Eén modern ding hebben we wel gehouden. Je foto’s worden opgeslagen op EU-servers — gedurende de paar dagen tussen het moment dat je het rolletje volmaakt en het moment dat we ze afdrukken — en daarna worden ze verwijderd. Er staat geen kopie op onze harde schijven, geen gedeelde trainingsset, geen marketingpixel. We verkopen film en we verkopen afdrukken. Jou verkopen we niet.
Al het andere hebben we bewust stukgemaakt.
Voor wie dit is
21Pix is niet voor de persoon die de beste foto wil. De beste foto is een probleem dat je telefoon al heeft opgelost.
21Pix is voor de persoon die in de kamer wil zijn. Die naar de vriend tegenover zich wil kijken in plaats van naar het kleine rechthoekje van die vriend. Die eerst het eten wil afmaken voordat hij checkt hoe het eten eruitzag. Die er drie dagen later achter komt dat de foto waarvan hij dacht dat hij verpest was, eigenlijk de ene goede foto van de avond was.
Het is voor de persoon die een wegwerpcamera in de keukenla heeft liggen met acht ongebruikte foto’s erop, en die twintig jaar later nog steeds wou dat hij terug kon gaan om ze te gebruiken.
We maakten 21Pix zodat de volgende acht foto’s niet hoeven te wachten.
— Rick, oprichter van 21Pix